Hoe ga je vertrouwelijk om met God

Het is niet zo gemakkelijk om op deze vraag een antwoord te geven. Ik weet namelijk niet hoe jouw relatie met God is, hoe jij Hem ziet. Ken je Hem als je Vader, bij Wie je altijd welkom bent, bij Wie je je thuis voelt? Of is dat juist waar je naar op zoek bent, omdat je Hem ziet als een rechtvaardige God (en dat is Hij inderdaad) bij Wie je je niet zo op je gemak voelt?

Het omgekeerde is ook van belang: kunnen de Vader en de Zoon Zich bij jou thuis voelen? In Johannes 14 geeft de Heer Jezus daarvoor de voorwaarde: “Als iemand Mij liefheeft, zal hij Mijn woord bewaren, en Mijn Vader zal hem liefhebben en Wij zullen tot hem komen en woning bij hem maken” (Jh 14:23).

“Mijn woord” is het geheel van wat de Heer Jezus in woorden en daden van Zichzelf heeft bekendgemaakt. Zijn woord stelt Hemzelf voor, Hij is het Woord dat vleesgeworden is (Jh 1:1-3,14). Als je de Heer Jezus liefhebt, zul je dat woord bewaren en koesteren als een kostbare schat. Je zult het lezen en herlezen en daardoor steeds meer groeien in de kennis van Hem.

Het geweldige resultaat daarvan is dat de Vader en de Zoon woning bij je maken. De Heilige Geest, Die in je woont, zal je dat besef geven. Dat de Vader en de Zoon woning maken in de gelovige is de meest intieme vorm van gemeenschap. Het geeft aan dat de Vader en de Zoon bij die gelovige volkomen rust hebben gevonden, omdat Christus voor die gelovige alles is.

Intimiteit heeft te maken met vertrouwen, geborgenheid, veiligheid en bescherming. Als er intimiteit is, vertrouw je elkaar en deel je met elkaar wat je bezighoudt. Het is vriendschap. Abraham wordt “een vriend van God” genoemd (Jk 2:23). “Vriend van God” wordt ook wel vertaald met “liefhebber van God”. God getuigt van Abraham dat hij Hem liefhad (Js 41:8). Daarom kon God aan hem vertellen wat Hij van plan was met Sodom te gaan doen (Gn 18:17-19). De reactie van Abraham daarop is dat hij voorbede doet voor Sodom. Hij gaat over het voornemen van God met Hem in gesprek (Gn 18:23-33).

Ik raad je aan dat gesprek eens op je gemak te lezen. Let erop hoe vertrouwelijk en tegelijk ook vol respect Abraham met God spreekt. En God luistert en antwoordt. Enkele andere voorbeelden van gesprekken tussen God en de Zijnen zijn Mozes (Ex 3:1-22; 4:1-17), Gideon (Ri 6:11-21) en Ananias (Hd 9:10-16). Je kunt van deze gesprekken veel leren over hoe je vertrouwelijk met God kunt omgaan.

Deze voorbeelden laten zien hoe jij stappen kunt zetten in intimiteit met God. Lees Zijn Woord. Praat met Hem in gebed over wat je uit Zijn mond hoort. Vraag Hem naar de betekenis van iets wat je niet begrijpt. Vraag Hem om Zijn hulp als je de indruk hebt dat Hij je in wat je leest iets opdraagt.

Een vriend is iemand met wie je dingen deelt waarvan je weet dat ze bij hem of haar veilig zijn. De Heer Jezus noemt Zijn discipelen “vrienden”. Dat blijkt uit het feit dat Hij hen “alles wat Ik van Mijn Vader heb gehoord, bekendgemaakt heb” (Jh 15:15b). De Heer spreekt Zijn discipelen aan als bevoorrechte mensen aan wie Hij wil vertellen wat Hij van plan is. Zoals gezegd, betekent vriend liefhebber. Hij spreekt Zijn discipelen aan in hun liefde voor de Vader, een liefde die Hij ook heeft.

Graag wijs ik nog op wat we lezen in Psalm 25: “Vertrouwelijk gaat de HEERE om met wie Hem vrezen, Zijn verbond maakt Hij hun bekend” (Ps 25:14). Voor de vertrouwelijke omgang van de HEERE met jou en mij moet er bij ons de vreze des HEEREN aanwezig zijn. Hem vrezen betekent Hem erkennen in Wie Hij is en Hem vertrouwen, eerbied voor Hem hebben, Hem aanbidden, gehoorzamen en dienen.

“De vreze des HEEREN” is in iemand aanwezig door de vergeving die hij heeft gekregen na belijdenis van zijn zonden (Ps 130:3-4). Als we echt weten dat onze zonden vergeven zijn, zal er een groot en diep ontzag voor Hem zijn en zullen we ernaar verlangen om tot Zijn eer te leven. Daarmee hebben we de sleutel om geestelijk te groeien in handen.

Om geestelijk te groeien heeft God ons de melk van Zijn Woord gegeven. Als je bent wedergeboren, heb je nieuw leven. Dat leven verlangt naar voedsel, net zoals een pasgeboren kind daarnaar verlangt. Je hoeft een baby niet aan te sporen om te drinken, hij geeft dat zelf aan. Het voedsel van een gelovige is de “redelijke, onvervalste melk” van het Woord van God (1Pt 2:2).

In dat vers gaat het niet om het beginstadium van de geestelijke groei, om iemand die pas tot bekering is gekomen. Het is hier geen fase in de geestelijke groei (vgl. Hb 5:12), maar een kenmerk dat geldt voor zowel baby’s in het geloof als voor geestelijk gerijpte gelovigen.

Voor iedere gelovige geldt dat er geestelijke ondervoeding ontstaat als er geen honger is en er niet wordt gegeten. Als een gelovige geen honger heeft naar het Woord, klopt er iets niet. Als je jezelf met slechte lectuur volpropt, zul je geestelijk niet groeien of ontstaat er scheefgroei. Gemakkelijk leesbare, goedkope romannetjes met een vleugje evangelie beschermen je niet tegen de aanvallen van de duivel die eropuit is je tot zonde te brengen. Als je zulke lectuur leest als een soort geestelijk snoepgoed, word je geestelijk ziek. Nog schadelijker is het als je lectuur tot je neemt waarin vergif zit, want dan is de afloop dodelijk. Van je getuigenis als christen blijft dan niets over dan een lijk.

Een geestelijk gezonde christen heeft voortdurend honger naar de melk van Gods Woord en verlangt ernaar geestelijk te groeien. Het gaat feitelijk niet om jouw en mijn groei, maar om de groei van Christus in ons. God wil dat wij geestelijk groeien om meer gelijkvormig aan Christus te worden (Rm 8:29). Dan wordt Hij in ons leven zichtbaar. Hij wil dat Christus gestalte in ons krijgt (Gl 4:19). Dat is het doel dat God met jouw en mijn leven voor ogen heeft.

Als dat ook jouw doel is, zul je vaste en zekere stappen zetten in je intimiteit met de Vader en de Zoon.

Met vriendelijke groet,

Ger de Koning